ارائه کننده: آرشام زارعی

 استاد راهنما: دکتر صادق حسن نیا   

 استاد داور داخلی: دکتر فاطمه باقری 

 استاد داور خارجی: دکتر مجید صادقی زاده   

نماینده تحصیلات تکمیلی: دکتر فاطمه باقری 

تاریخ: ۱۴۰۵/۰۲/۱۵ 

چکیده:

در حال حاظر در کلینیک، دندان پزشکان برای رفع معضلاتی همچون افزایش پهنای لثه کراتینه، پوشاندن ریشه دندانی که در ظاهر معلوم است، درمان  furcation، کمبودهای  alveolar ridge مدیریت ناهنجاری ‌های بافت پیش از ایمپلنت و papillary loss، اقدامی‌انجام دهند، معمولا از تکنیک soft tissue graft استفاده می‌کنند که از بین روش های مختلف در حال حاظر دو تکنیک CTG (connective tissue graft) و FGG ( free gingival graft) متداول ترین روش ها می‌باشند. تحلیل لثه، یا gingival recession  (GR) به در معرض دید قرار گرفتن سطح ریشه به دنبال جابجایی مرز لثه با دندان، نسبت به محل اتصال به سمنتوم اشاره دارد. GR به ویژه در بیماران با استانداردهای بالا در بهداشت دهان و دندان شایع است، که هم در جمعیت جوان‌ و هم جمعیت مسن‌ با شیوع 70 درصد در افراد بالای 50 سال تأثیر می‌گذارد. یکی از چالش های ذاتی، عرضه خون محدود به FGG به دلیل این واقعیت است که بخشی از پیوند در محل گیرنده بدون عروق، یعنی سطح در معرض دید ریشه قرار دارد. در دو روش پیوندی اخیر، به دلیل خونریزی و درد و همچنین باز ماندن زخم به مدت چند هفته که احتمال عفونت را بالا می‌برد و همچنین این که بعد از عمل، خوردن و آشامیدن برای بیمار سخت می‌شود.  برای افزایش ضخامت لثه، در حال حاظر اکسپندر های خود باد شونده لثه وجود دارد که چند هفته قبل از جراحی در زیر لثه کار گذاشته، افزایش لثه را ایجاد و بعد از آن اکسپندر را از محل لثه خارج می‌کنند و مقدار لثه اضافی تولید شده، فلپ کافی برای پوشاندن alveolar bone ایجاد می‌کند. ولی با توجه به این که استفاده از بافت کام بهترین انتخاب برای تحلیل لثه می‌باشد، به دلیل نوع بافت و ضخامتی که دارد، به همین دلیل در این مطالعه می‌خواهیم قبل از عمل جراحی با ساخت  یک اکسپندر خود باد شونده دارای ویژگی رهایش آهسته مواد بیواکتیو در ناحیه کام  صورت می‌گیرد، بتوانیم افزایش سطح و ضخامت در ناحیه کام سخت داشته باشیم تا بعد از عمل، پزشک بتواند بعد از برداشت بافت، ناحیه جدا شده از کام را بخیه و از در معرض گرفتن بافت نرم با محیط دهانی جلوگیری نماید.